(จากแนวชายแดน สู่เวทีโลก : เมื่อ ‘ข้อมูลข่าวสาร’ กลายเป็นอาวุธ ‘ความจริง’ คือสมรภูมิใหม่ของรัฐชาติ)

เกือบ 1 ปีหลังเหตุปะทะชายแดนไทย-กัมพูชา รัฐบาลไทยอัดงบเฉียด 10 ล้านบาทหนุนกองทัพสู้ศึกข้อมูลข่าวสารบนเวทีโลก เพราะในศตวรรษที่ 21 ชัยชนะของรัฐชาติอาจไม่ได้วัดกันที่กำลังรบเพียงอย่างเดียว หากยังวัดกันที่ความสามารถในการทำให้ประชาคมโลกเชื่อในความจริงของตน

นับวันถอยหลังครบรอบ 1 ปี (24 กรกฎาคม 2568) เหตุปะทะรอบแรกระหว่างทหารไทย-กัมพูชา บริเวณพื้นที่ชายแดนจังหวัดสุรินทร์, ศรีสะเกษ และอุบลราชธานี ภายหลัง ทหารกัมพูชา “เปิดฉาก” ยิงใส่ทหารไทยบริเวณปราสาทตาเมือน (อ.พนมดงรัก จ.สุรินทร์) ก่อนจะลุกลามไปยังพื้นที่ใกล้เคียง

กระทั่ง ทหารกัมพูชาระดมยิงจรวด BM-21 เข้าใส่พื้นที่พลเรือนของฝ่ายไทย โดยเฉพาะ ร้านเซเว่นอีเลฟเว่น (สาขาบ้านผือ ต.หนองหญ้าลาด) ในปั้มน้ำมัน ปตท พื้นที่อำเภอกันทรลักษ์ จังหวัดศีรสะเกษ

จนเกิดเพลิงไหม้เสียหายหนัก มีผู้เสียชีวิตและบาดเจ็บจำนวนมาก!!!

และ หากย้อนมองสถานการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชาในช่วงเกือบหนึ่งปีที่ผ่านมา จะพบว่า…ความขัดแย้งได้พัฒนาไปไกลกว่า “การเผชิญหน้า” ของกำลังทหารตามแนวชายแดนเสียแล้ว

แม้ภาพที่ สังคมไทยมองเห็นจะเป็น…การตรึงกำลัง การลาดตระเวน การเคลื่อนไหวของกำลังพล หรือ การแสดงจุดยืนด้านอธิปไตยของทั้ง 2 ฝ่าย แต่เบื้องหลังนั้น กำลังเกิด “การแข่งขัน” อีกมิติหนึ่งที่มีความสำคัญไม่แพ้กัน นั่นคือ…

การแข่งขันเพื่อกำหนดการรับรู้ของประชาคมโลก!!!

ความเคลื่อนไหวล่าสุด! ของรัฐบาลไทย โดย นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรมว.มหาดไทย ได้อนุมัติงบประมาณจำนวน 9.8 ล้านบาท เพื่อสนับสนุนการดำเนินงานของศูนย์ข้อมูลข่าวสารสถานการณ์ชายแดนไทย-กัมพูชา (JIC) จึงเป็น สัญญาณสำคัญ ที่สะท้อนว่า…

รัฐไทยกำลังให้ความสำคัญกับสงครามข้อมูลข่าวสาร ในฐานะ…หนึ่งใน “เครื่องมือ” ด้านความมั่นคงแห่งชาติ

งบประมาณดังกล่าว อาจไม่มากนักเมื่อเทียบกับงบประมาณด้านการทหาร หรือการจัดหาอาวุธยุทโธปกรณ์ แต่มี…ความหมายในเชิงยุทธศาสตร์อย่างยิ่ง เพราะงบประมาณส่วนนี้ จะถูกนำมาใช้ในการรวบรวมข้อมูล ชี้แจงข้อเท็จจริง สื่อสารต่อประชาชนทั้งในและต่างประเทศ รวมถึง สนับสนุนการทำงานร่วมกับสื่อมวลชนและหน่วยงานด้านการต่างประเทศ

กล่าวอีกนัยหนึ่ง นี่ไม่ใช่งบประมาณสำหรับการสู้รบด้วยอาวุธ แต่เป็นงบประมาณสำหรับการต่อสู้เพื่อความน่าเชื่อถือและความชอบธรรมบนเวทีนานาชาติ

ในช่วงเวลาเดียวกัน ฝ่ายกัมพูชาก็เดินเกมทางการทูตอย่างต่อเนื่อง ผ่านการสื่อสารต่อสังคมโลก การเคลื่อนไหวของผู้นำประเทศ และการนำเสนอจุดยืนของตนต่อเวทีระหว่างประเทศ

เมื่อทั้ง 2 ฝ่ายต่างพยายามสื่อสารเรื่องราวของตนออกไปสู่สายตาประชาคมโลก จึงเกิดคำถามสำคัญว่า…สมรภูมิที่แท้จริงของความขัดแย้งครั้งนี้ จะยังคงอยู่บริเวณแนวชายแดน หรือได้ขยายออกไปสู่เวทีการเมืองระหว่างประเทศแล้ว!!??

ในอดีต! ความขัดแย้งระหว่างรัฐมักถูกตัดสินด้วยกำลังทางทหาร แต่ในโลกยุคดิจิทัล ภาพถ่าย คลิปวิดีโอ ข้อมูลข่าวสาร คำแถลงทางการทูต และกระแสในสื่อสังคมออนไลน์ สามารถส่งผลต่อทัศนคติของประชาคมโลกได้อย่างรวดเร็ว

การสร้างความเข้าใจ ที่ว่า…ฝ่ายใดเป็นผู้รักษาสันติภาพ ฝ่ายใดเคารพกฎหมายระหว่างประเทศ หรือฝ่ายใดเป็นผู้ยั่วยุ

ล้วนมีผลต่อภาพลักษณ์ของประเทศในระยะยาว!!!

ด้วยเหตุนี้ หลายประเทศทั่วโลก จึงให้ความสำคัญกับ “สงครามข้อมูลข่าวสาร” ควบคู่ไปกับการพัฒนาศักยภาพทางทหาร

สำหรับ ไทยและกัมพูชา ประเด็นดังกล่าวมีความสำคัญมากยิ่งขึ้น เนื่องจากข้อพิพาทไม่ได้เกี่ยวข้องเฉพาะพื้นที่ชายแดนบนบก แต่ยังเชื่อมโยงกับผลประโยชน์ทางเศรษฐกิจ การค้า การลงทุน และประเด็นทางทะเลที่อาจเกี่ยวพันกับกฎหมายระหว่างประเทศในอนาคต

ยิ่งความขัดแย้งมี…มิติทางกฎหมายและการทูต มากเท่าใด? การต่อสู้เพื่อ “ช่วงชิงความชอบธรรม” ก็จะยิ่งมีความสำคัญมากขึ้นเท่านั้น

อย่างไรก็ตาม แม้สถานการณ์จะยังคงมีความเปราะบาง แต่หากพิจารณาจากปัจจัยทางเศรษฐกิจในปัจจุบัน โอกาสที่จะเกิดสงครามเต็มรูปแบบระหว่างไทยและกัมพูชายังคงอยู่ในระดับต่ำ!

ทั้ง 2 ประเทศ ต่างเผชิญข้อจำกัดทางเศรษฐกิจ อีกทั้งยังจะต้อง…พึ่งพาการค้า การลงทุน และความร่วมมือในภูมิภาค

ดังนั้น การเผชิญหน้าทางทหารขนาดใหญ่ ย่อมสร้างต้นทุนมหาศาลต่อทุกฝ่าย!!??

ยิ่งในยุคที่ “ราคาพลังงาน” ยังเป็น…ปัจจัยสำคัญของเศรษฐกิจโลก ดังนั้น การรักษาปฏิบัติการทางทหารเป็นเวลานานย่อมต้องใช้งบประมาณจำนวนมาก ทั้งในด้านเชื้อเพลิง การส่งกำลังบำรุง และการสนับสนุนทางด้านลอจิสติกส์

ด้วยเหตุนี้ สิ่งที่มีแนวโน้มเกิดขึ้นมากกว่าในช่วง 6-12 เดือนข้างหน้า จึงอาจไม่ใช่สงครามขนาดใหญ่ หากแต่เป็นการแข่งขันทางการทูต สงครามข้อมูลข่าวสาร และการแสดงกำลังเชิงสัญลักษณ์ของทั้ง 2 ฝ่าย

อย่างไรก็ตาม ความเสี่ยงที่ยังต้องเฝ้าระวัง! นั่นคือ…เหตุปะทะเฉพาะจุดตามแนวชายแดน ซึ่งอาจเกิดจากความเข้าใจคลาดเคลื่อน การเผชิญหน้าของกำลังในพื้นที่ หรือแรงกดดันทางการเมืองภายในประเทศ

เหตุการณ์ลักษณะดังกล่าว แม้จะมีขนาดเล็ก แต่ก็อาจกลายเป็น “ชนวน” ที่จะสร้างความตึงเครียดทางการเมืองและการทูตได้อย่างรวดเร็ว!!!

ดังนั้น สิ่งที่รัฐบาลไทยกำลังดำเนินการผ่านศูนย์ JIC จึงอาจมีความหมายมากกว่าการชี้แจงข่าวสารรายวัน เพราะเป็นส่วนหนึ่งของการเตรียมความพร้อม เพื่อรักษา “จุดยืน” ของประเทศในสมรภูมิแห่งการรับรู้ที่กำลังขยายตัวมากขึ้นเรื่อย ๆ

ท้ายที่สุดแล้ว ความขัดแย้งไทย-กัมพูชาในศตวรรษที่ 21 อาจไม่ได้ถูกตัดสินด้วยจำนวนรถถัง ปืนใหญ่ หรือกำลังพลเพียงอย่างเดียว

หากแต่อาจ…ถูกตัดสินด้วยความสามารถของแต่ละฝ่าย ในการ สื่อสารข้อเท็จจริง สร้างความเชื่อมั่น และรักษาความชอบธรรมต่อสายตาของประชาคมโลก

นั่นเพราะ…เมื่อข้อมูลข่าวสารกลายเป็นอาวุธ และความจริงกลายเป็น “สมรภูมิใหม่” ของรัฐชาติ สงครามที่สำคัญที่สุด! อาจไม่ได้เกิดขึ้นตามแนวชายแดน

หากแต่กำลังเกิดขึ้น บน “เวทีโลก” ที่คนทั้งโลกกำลังจับตามองอยู่ในขณะนี้ ก็อาจเป็นได้!!!.