(บทบาทไทย…จาก ‘เวทีอาเซียน’ สู่ระดับ ‘IMF + โลก’ เมื่อ ‘ยุทธศาสตร์…เชื่อมโยง’ เริ่มเห็นภาพจริง!)

ตอกย้ำภาพจำโลก! เมื่อ “รัฐไทย” กำลังขยับบทบาทจาก “ผู้เข้าร่วม” สู่ “ผู้เชื่อมโยง” ในระบบเศรษฐกิจโลก ล่าสุดกับกลยุทธ์เด็ด! สะท้อนการวางตำแหน่งเชิงยุทธศาสตร์ ทั้งในระดับภูมิภาค และเวทีโลก ดังนั้น คำว่า Trusted Hub จึงอาจไม่ใช่แนวคิดเชิงนโยบาย แต่มันกำลังจะกลายเป็น “ความจริงในเชิงปฏิบัติ!!??”

ตลอดหลายวันที่ผ่านมา “ทีมข่าวยุทธศาสตร์” พยายาม “ถอดรหัส” การเข้าร่วม ประชุมสภาผู้ว่าการธนาคารโลกและกองทุนการเงินระหว่างประเทศ (Spring Meetings) ปี 2569 และ การเดินสายเจรจาในระดับ “ทวิภาคี” กับ…ตัวแทนหลายรัฐบาล ของ นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกรัฐมนตรีและรมว.คลัง ในฐานะ “ตัวแทนรัฐบาลไทย” ระหว่างวันที่ 13 – 18 เมษายนที่ผ่านมา ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. สหรัฐอเมริกา  

(อ่านข่าวย้อนหลัง…Thailand = Trusted Hub??? (ไทยในเกมทุนโลก: จากเวทีวอชิงตัน สู่…กรุงเทพฯ กับ ‘เดิมพันสำคัญ?’ ในสายตาของนักลงทุนนานาชาติ) https://yutthasartonline.com/strategies/162011

รัฐไทยรุกโลกต่อ! (‘เอกนิติ’ นำทีมเดินเกม Trusted Hub : จาก ‘วิสัยทัศน์’ สู่ดีล 3 ขั้วเศรษฐกิจโลก) https://yutthasartonline.com/strategies/162129

หมากเชิงยุทธศาสตร์ (Trusted Hub : เป้าหมายที่ไทย ‘เร่งเครื่อง’ บนเวทีนานาชาติ ก่อนขยับเกม ‘ดีลใหม่’ เศรษฐกิจโลก) https://yutthasartonline.com/strategies/162211)

โดย บทความทั้ง 3 ชิ้นก่อนหน้านี้ ได้พยายามตั้งคำถามสำคัญว่า…“ประเทศไทยควรยืนอยู่ตรงไหน? ในระเบียบเศรษฐกิจโลกที่กำลังเปลี่ยนผ่าน!”

ท่ามกลางความไม่แน่นอนทางภูมิรัฐศาสตร์ การแข่งขันของมหาอำนาจ และแรงกดดันต่อระบบเศรษฐกิจระหว่างประเทศ คำตอบที่ค่อย ๆ ปรากฏชัด ก็คือ…

จากนี้ไป ประเทศไทยไม่อาจเป็นเพียงผู้ตาม หรือผู้รับผลกระทบจากบริบทโลกอีกต่อไป?

แต่ไทยจำเป็นจะต้อง “ยกระดับ” ตนเอง สู่การเป็น “Trusted Hub” หรือ…ศูนย์กลางที่ได้รับความเชื่อมั่นและเชื่อมโยงระบบเศรษฐกิจในหลายระดับ เข้าด้วยกัน

ล่าสุด! กับ 2 ข่าวล่าสุด ที่ “ทีมข่าวยุทธศาสตร์” จำต้องหยิบมาเชื่อมโยงเข้าหากัน นั่นคือ…กรณี รองนายกฯเอกนิติ และ นายวิทัย รัตนากร ผู้ว่าการธนาคารแห่งประเทศไทย (ธปท.) ได้เข้าหารือ “ทวิภาคี” กับ Ms.Kristalina Georgieva กรรมการจัดการของ International Monetary Fund ณ กรุงวอชิงตัน ดี.ซี. ในช่วงการประชุม Spring Meetings

เพื่อยืนยันถึง “ความพร้อม” ของประเทศไทย ในการเป็นเจ้าภาพการประชุมประจำปีของ IMF และ World Bank ในเดือนตุลาคม 2569 ที่จะถึงนี้…

สาระสำคัญของการหารือครั้งนี้ ไม่ได้อยู่เพียงเรื่องการเตรียมความพร้อม ทางด้านโลจิสติกส์ หรือการจัดงาน เท่านั้น

หากแต่ยัง…สะท้อนถึงความพยายามของไทย ในการวางตำแหน่งตนเองในเวทีเศรษฐกิจโลก ผ่านการยืนยันนโยบายเศรษฐกิจมหภาค ที่ “รอบคอบและยืดหยุ่น” เพื่อรองรับ…กับความไม่แน่นอนจากสถานการณ์โลก

ภาพการพบปะกับ “ผู้นำองค์กรการเงินระหว่างประเทศ” ในระดับสูง เช่นนี้ จึงเป็นทั้ง…การสร้างความเชื่อมั่น และการสื่อสารบทบาทของไทย ในฐานะ…

เจ้าภาพที่พร้อมจะเป็น “ศูนย์กลาง” ของการหารือระดับโลก!!! แล้ว

สอดประสานกับอีกข่าว ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อกลางสัปดาห์ที่ผ่านมา นั่นคือ ข่าว…ผลการประชุมรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและผู้ว่าการธนาคารกลางอาเซียน (AFMGM) ครั้งที่ 13 และการประชุมอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ระหว่างวันที่ 9 – 10 เมษายน 2569 ผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์

ภายใต้การนำเสนอของ นายลวรณ แสงสนิท ปลัดกระทรวงการคลัง ในฐานะ “หัวหน้าคณะผู้แทนไทย”

นายวินิจ วิเศษสุวรรณภูมิ ผอ.สำนักงานเศรษฐกิจการคลัง (สศค.) ในฐานะ “โฆษกกระทรวงการคลัง” ได้สรุปเนื้อหาของการประชุมดังกล่าวเอาไว้อย่างน่าสนใจ และ “ทีมข่าวยุทธศาสตร์” นำมาสรุปให้สั้นยิ่งขึ้น เพื่อให้เข้าใจได้ง่ายๆ นั่นคือ…

ที่ประชุมฯระดับอาเซียน ได้เน้นประเด็นสำคัญ เช่น การพัฒนาตลาดทุนอาเซียน การเชื่อมโยงระบบการชำระเงิน และการส่งเสริมการเข้าถึงบริการทางการเงิน ตลอดจน การย้ำถึงความจำเป็นที่อาเซียนต้อง “พึ่งพาตนเองมากขึ้น” ท่ามกลางความผันผวนของโลก

นอกจากนี้ ยังมีการหารือร่วมกับ IMF กลุ่มธนาคารโลก และธนาคารพัฒนาเอเชีย ซึ่งสะท้อนให้เห็นว่า…

แม้จะเป็นเวทีระดับภูมิภาค แต่ก็ยังเชื่อมโยงกับโครงสร้างเศรษฐกิจโลกอย่างแยกไม่ออก

สิ่งนี้…ได้สะท้อน “อีกมิติหนึ่ง” ของยุทธศาสตร์เดียวกัน นั่นคือ…การขับเคลื่อนบทบาทของไทยในระดับภูมิภาค ผ่านกรอบความร่วมมือของ ASEAN

และ จุดสำคัญ! ที่ทำให้ 2 ข่าวล่าสุดนี้ ได้เชื่อมโยงกันอย่างมีนัยยะ ก็คือ…

การที่ประเทศไทย ใช้ “เวทีอาเซียน” เป็น “ฐาน” ในการสร้างความร่วมมือและความเข้มแข็งระดับภูมิภาค

ขณะเดียวกัน ยังใช้ “เวที IMF” เป็น “พื้นที่” ในการประกาศบทบาทและสร้างความเชื่อมั่นในระดับโลก การเชิญชวนประเทศสมาชิกและสถาบันการเงินระหว่างประเทศเข้าร่วมการประชุม IMF–World Bank Annual Meetings ที่กรุงเทพฯ ในเดือนตุลาคม 2569

ทั้งหมดนี้ จึงไม่ใช่เพียงแค่…พิธีการ แต่มันคือ…การต่อยอดจากความร่วมมือในภูมิภาคสู่เวทีโลก อย่างเป็นระบบที่สุด! เท่าที่รัฐชาติใด? จะพึงทำได้…

“ทีมข่าวยุทธศาสตร์” ขอชี้ให้เห็นในภาพรวม กล่าวคือ…เห็นได้ชัดว่า สิ่งที่รัฐบาลไทยกำลังใช้ นั่นคือ…“เครื่องมือเชิงยุทธศาสตร์” อย่างน้อย 3 ระดับควบคู่กันไป อันได้แก่…

ระดับนโยบายเศรษฐกิจมหภาค ที่สร้างความเชื่อมั่น (Trusted)

ระดับสถาบันความร่วมมือ ทั้งในอาเซียนและองค์กรการเงินระหว่างประเทศ (Hub)

และ ระดับพลังอ่อนทางวัฒนธรรม (Soft Power) ที่ช่วยเสริมสร้างความใกล้ชิดและภาพลักษณ์ของประเทศ ซึ่งปรากฏผ่าน “กิจกรรมคู่ขนาน” ในเวทีระหว่างประเทศ

โอกาสที่เกิดขึ้น! จากการขยับบทบาทดังกล่าว…มีหลายมิติ???

ประการแรก คือ…“การยกระดับ” ความน่าเชื่อถือของประเทศไทยในสายตานานาชาติ ซึ่งจะส่งผลโดยตรงต่อการลงทุน การค้า และความร่วมมือทางเศรษฐกิจ

ประการที่ 2 คือ…การเปิดพื้นที่ให้ภาคธุรกิจไทยสามารถเชื่อมโยงกับเครือข่ายระดับภูมิภาคและระดับโลกได้มากขึ้น โดยเฉพาะในด้าน…การเงิน การลงทุน และนวัตกรรม

และ ประการที่ 3 นั่นคือ…การต่อยอด Soft Power ของไทย ทั้งใน มิติ…การท่องเที่ยว สุขภาพ และวัฒนธรรม ให้กลายเป็นส่วนหนึ่งของเศรษฐกิจในภาพใหญ่

อย่างไรก็ตาม ความท้าทาย ก็ยังคงมีอยู่ ไม่ว่าจะเป็น…ความไม่แน่นอนของเศรษฐกิจโลก ความผันผวนของภูมิรัฐศาสตร์ หรือแม้แต่…ความพร้อมภายในประเทศ เอง

ทั้งในด้าน…โครงสร้างพื้นฐาน กฎระเบียบ และการประสานงานระหว่างหน่วยงาน

การที่ไทยจะ “อัพเกรด” ตัวเอง เพื่อให้ก้าวสู่การเป็น Trusted Hub จึงไม่ใช่เพียงการประกาศนโยบาย แต่ต้องอาศัย “ความต่อเนื่อง” และ “ความสอดคล้อง” ในการดำเนินการ

สำหรับ ประเทศไทย คนไทย และภาคธุรกิจไทย แล้ว สิ่งที่ได้จากการเคลื่อนไหวในครั้งนี้ จึงไม่ใช่เพียงแค่ภาพลักษณ์ที่ดีในเวทีโลก???

แต่มันคือ…โอกาสในการยกระดับตนเองให้สอดคล้องกับมาตรฐานสากล การเข้าถึงแหล่งเงินทุนและองค์ความรู้ใหม่ ๆ รวมถึง การมีส่วนร่วมในระบบเศรษฐกิจที่เชื่อมโยงกันมากขึ้นในอนาคต

ถึงบรรทัดนี้ “ทีมข่าวยุทธศาสตร์” ขอบอกว่า…หากบทความทั้ง 3 ชิ้นก่อนหน้านี้ เป็นการตั้งคำถามถึง “ทิศทาง” ของประเทศไทย ในโลกที่เปลี่ยนแปลง

บทความชิ้นล่าสุด อันเป็นการ “ปิดท้าย” นี้ ก็อาจจะเป็น “คำตอบ” ที่ชัดเจนขึ้นมากยิ่งว่า…

ประเทศไทย โดย “รัฐบาลอนุทิน” กำลังเลือก “เส้นทาง” ของการเป็น “Trusted Hub” อย่างจริงจัง! ผ่านการเชื่อมโยงทั้งระดับภูมิภาคและระดับโลก

โดยมี เป้าหมายสำคัญ! ไม่ใช่เพียงเพียงแค่..การอยู่รอด เท่านั้น

หากแต่ มันสำคัญกว่านั้นมาก เพราะมันคือ…การทำให้ประเทศไทย ได้มีบทบาทสำคัญในการกำหนดอนาคตร่วมของเศรษฐกิจโลกในระยะยาว

และสิ่งนี้…อาจไม่ไกลจนเกินฝัน มากไปสักเท่าใดนัก!!??.