(ครม. คุมโทษวินัย ‘พริษฐ์’ ทวง “ประธานฯโสภณ” ตอบปม…คำร้องขอไต่สวน ป.ป.ช.)
ครม. วางเกณฑ์ไล่ออกข้าราชการที่ทุจริตต่อหน้าที่ ขณะวิปฝ่ายค้านทวงคำตอบกรณีคำร้องขอไต่สวน ป.ป.ช. จากทำเนียบถึงรัฐสภา โจทย์เดียวกันคือประชาชนไทยจะตรวจได้อย่างไรว่า…เรื่องร้องเรียนเดินถึงไหน? ใครเป็นคนตัดสิน? และใช้มาตรฐานเดียวกันกับทุกฝ่ายหรือไม่?
จาก “ควร” เป็น “ให้” :
มติ ครม. เมื่อ 17 พฤศจิกายน 2569 เห็นชอบข้อเสนอของ คณะกรรมการข้าราชการพลเรือน (ก.พ.) ให้ “ยกเลิก…มติเดิม” ปี 2503 และ 2536 แล้ว…กำหนดแนวทางให้ “ลงโทษ – ไล่ออก” ใน 2 ฐาน ได้แก่…
“ทุจริตต่อหน้าที่ราชการ”
และ “ละทิ้งหน้าที่ติดต่อกันในคราวเดียวเกิน 15 วัน” โดยไม่มีเหตุผลอันสมควร และไม่กลับมาปฏิบัติหน้าที่อีกเลย
มติครั้งนี้ ได้ปรับ “แนวทาง” การลงโทษทางวินัย ภายใต้กฎหมายที่ใช้อยู่ ส่วน “หลักเกณฑ์” การแต่งตั้งโยกย้ายอยู่ในอีกกระบวนการหนึ่ง
นางสาวลลิดา เพริศวิวัฒนา รองโฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี อธิบายว่า..มติเดิมใช้คำว่า “ควร” จนบางส่วนราชการ ใช้ “ดุลพินิจ” สั่งเพียง…ปลดออก! ทั้งที่เป็นความผิด…ฐานทุจริตต่อหน้าที่
ดังนั้น รัฐบาลจึงเปลี่ยนเป็น “ให้” ลงโทษไล่ออกเพื่อลดความต่างระหว่างหน่วยงาน
ส่วน การคืนเงินที่ทุจริต ใช้เป็น…เหตุลดโทษไม่ได้ ตามแนวทางเดิมอยู่แล้ว ความต่างระหว่าง 2 โทษมีผลต่อสิทธิด้วย เพราะผู้ถูกปลดออกมีสิทธิรับบำเหน็จบำนาญเสมือนลาออกตามมาตรา 97
โทษชัด ใครคุมการสอบ? :
เมื่อกำหนด โทษปลายทาง ชัดขึ้น! การตัดสินใจก่อนถึงคำสั่งยิ่งสำคัญ…
ใครรับเรื่อง?
ใครตั้งกรรมการสอบ?
ใช้เวลาเท่าไร?
และ หลักฐานที่ได้ทำให้วินิจฉัย ว่า…เข้าฐานทุจริตต่อหน้าที่หรือฐานความผิดอื่น
เพราะต่อให้…ทุกหน่วยงาน ใช้โทษเดียวกัน! ความเป็นธรรม ก็ยังจะขึ้นอยู่กับว่า…คดีที่มีพฤติการณ์ใกล้เคียงกันได้รับการสอบสวนด้วยมาตรฐานเดียวกันหรือไม่?
ตรงนี้ คือ…บททดสอบของรัฐบาล ภายใต้การนำของ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรมว.มหาดไทย
ท่ามกลาง…ข้อวิจารณ์เรื่องอิทธิพลของเครือข่ายการเมืองในการแต่งตั้งโยกย้าย หรือที่ถูกเรียกว่า “ระบอบสีน้ำเงิน” นั้น นายอนุทิน เคยยืนยันในบริบทการโยกย้ายมหาดไทย เมื่อเดือนสิงหาคม 2568 ว่า…ข้าราชการเป็นของประชาชนและไม่มีสี
หากจะพิสูจน์คำยืนยันนั้น ควรดูทั้งเหตุผลในคำสั่งทางวินัยและหลักเกณฑ์ที่ใช้คัดเลือกผู้มาดำรงตำแหน่ง
กรณีที่เกิดขึ้นไล่เลี่ยกัน ถือเป็น “จุดเริ่ม” ให้ตรวจเอกสาร ส่วน ข้อสรุปเรื่องการแทรกแซง ก็จะต้องอาศัยหลักฐานชี้ชัดว่า…มีการเบี่ยงเกณฑ์หรือปฏิบัติต่อกรณีใกล้เคียงกันต่างกันโดยอธิบายไม่ได้
165 วัน คำร้องถึงไหน? :
ในวันเดียวกับที่ ครม. มีมติ ดังกล่าว นายพริษฐ์ วัชรสินธุ ประธานวิปฝ่ายค้าน จาก พรรคประชาชน ก็ได้ออกมาทวงถามเอากับ นายโสภณ ซารัมย์ ประธานสภาผู้แทนราษฎร ถึง “คำร้อง” ของสมาชิกรัฐสภาที่ขอให้ส่งเรื่องไปยังประธานศาลฎีกา เพื่อพิจารณาตั้งคณะกรรมการไต่สวนอิสระ คำร้องมุ่งตรวจสอบการปฏิบัติหน้าที่ของ ป.ป.ช.
กรณี “ยกคำร้อง…เรื่องหุ้น” ของ นายศักดิ์สยาม ชิดชอบ อดีต รมว.คมนาคม
ซึ่ง นายพริษฐ์ ระบุเมื่อ 17 พฤศจิกายนว่า…ผ่านมาแล้ว 165 วัน และขอคำตอบว่าจะตัดสินใจเมื่อใด? ขณะที่นายโสภณ เอง ก็เคยชี้แจงก่อนหน้านี้ว่า…อยู่ระหว่างเรียกหน่วยงานมาให้ข้อมูล
ที่ ทำเนียบรัฐบาล คำถามอยู่ที่ “ต้นสังกัด” จะรับเรื่องและสอบข้าราชการอย่างไร?
ที่ รัฐสภา คำถามอยู่ที่ ประธานสภาฯ ใช้ข้อมูลอะไรกลั่นกรองคำร้องและจะให้คำตอบเมื่อใด?
“จุดร่วม” ของ 2 สถานที่สำคัญ นั่นก็คือ…คนที่มีอำนาจให้เรื่องเดินต่อควรอธิบายได้ว่าเรื่องค้างอยู่ขั้นตอนไหน? และเพราะอะไร?
สำหรับกรณีนี้ คำถามที่ นายโสภณ ตอบได้ทันที! คือ…ได้ข้อมูลจากหน่วยงานใดแล้ว? ยังขาดอะไร? และคาดว่า…จะแจ้งผลแก่ผู้ยื่นคำร้องได้เมื่อใด?
กมธ. จะขอข้อมูลได้แค่ไหน? :
อีกประเด็นที่ นายพริษฐ์ เสนอ ก็คือ…ให้ประธานสภาฯ นัดวิปรัฐบาล วิปฝ่ายค้าน และผู้เกี่ยวข้องกลับมาหารือแนวปฏิบัติของ กมธ. 35 คณะ
หลังเห็นว่า…กติกาที่ออกมายังไม่สอดคล้องกับการทำงานของหลายคณะ!!!
เรื่องนี้ ต้องวัดจาก…ตัวแนวปฏิบัติและผลที่เกิดขึ้นจริง เช่น กมธ. ยังขอเอกสารจากหน่วยงานรัฐและติดตามความคืบหน้าของเรื่องร้องเรียนได้เพียงใด?
หลักเดียวกัน ปรากฏในข้อเสนอของพรรคประชาชน ให้เปิดรายงานผลคะแนนรายหน่วย 5/18 และใบขีดคะแนน 5/11 หลังนับคะแนน เพื่อให้ประชาชนไทยได้ตรวจเทียบเอกสารต้นทางได้เอง
เปิดข้อมูล วัดมาตรฐาน :
“รัฐบาลอนุทิน” มีโอกาสเริ่มจากคำอธิบายของตัวเอง เมื่อระบุว่า…บางส่วนราชการเคยลงโทษเพียงปลดออกในคดีทุจริตต่อหน้าที่
ทั้งนี้ นายปกรณ์ นิลประพันธ์ รองนายกรัฐมนตรี ผู้เป็นประธานการประชุม ก.พ. ที่พิจารณาข้อเสนอ สามารถชี้ให้เห็นว่า…มีกี่กรณี? ต่างกันที่ข้อเท็จจริงหรือการตีความ? และผลอุทธรณ์เป็นอย่างไร?
หลังใช้แนวทางใหม่ ตัวเลขที่ควรติดตามคือจำนวนเรื่องค้าง ระยะเวลาตั้งแต่รับเรื่องถึงออกคำสั่ง และผลอุทธรณ์รายหน่วยงาน โดยคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลของผู้เกี่ยวข้อง
หาก “รัฐบาลอนุทิน” ต้องการให้สังคมไทย เชื่อว่า…ข้าราชการไม่มีสี ก็ต้องทำให้ ประชาชนไทย สามารถจะตรวจได้ว่า…
การตั้งคนใช้เกณฑ์อะไร?
การสอบคนใช้มาตรฐานเดียวกันหรือไม่?
และเมื่อมีคำร้องถึงผู้มีอำนาจ ใครต้องตอบ? ภายในเวลาเท่าไร?
คำตอบทั้ง 3 ข้อนี้…จะให้น้ำหนักกับคำยืนยันของ “รัฐบาลอนุทิน” มีมากกว่าการเปลี่ยนคำว่า…“ควร” เป็น “ให้” เพียงคำเดียว!!??.

