การผลักดันร่างงบประมาณปี 2570 ควบคู่กับการเดินหน้าขับเคลื่อนนโยบาย “Thailand 365 Days” อาจไม่ใช่เพียงความบังเอิญ หากแต่สะท้อนทิศทางเศรษฐกิจที่รัฐบาลกำลังเลือกเดิน โดยใช้งบประมาณเป็นกลไกสำคัญในการขับเคลื่อนประเทศ ผ่านการลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐานและการท่องเที่ยวคุณภาพ ท่ามกลางคำถามว่ายุทธศาสตร์ดังกล่าวจะสร้างการเติบโตอย่างยั่งยืนได้จริงหรือไม่?

งบฯ ที่มากกว่าตัวเลข :

การพิจารณาร่างพระราชบัญญัติงบประมาณรายจ่ายประจำปีงบประมาณ พ.ศ.2570 วงเงิน 3.78 ล้านล้านบาท ซึ่งกำลังเข้าสู่…การพิจารณาของสภาผู้แทนราษฎร อาจดูเป็นเพียงกระบวนการทางกฎหมายที่เกิดขึ้นเป็นประจำทุกปี

แต่หาก พิจารณาควบคู่กับการสื่อสารนโยบายของรัฐบาลในช่วงเวลาเดียวกัน จะเห็นภาพที่กว้างกว่าตัวเลขงบประมาณ

ในช่วงที่ นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรีและรมว.มหาดไทย เดินทางปฏิบัติภารกิจในฐานะรัฐมนตรีเกียรติยศ ระหว่างการเสด็จพระราชดำเนินเยือนสาธารณรัฐฝรั่งเศส ได้มอบหมายให้ นายเอกนิติ นิติทัณฑ์ประภาศ รองนายกรัฐมนตรีและรมว.คลัง เป็นผู้นำเสนอร่างงบประมาณต่อรัฐสภา

พร้อมกำชับให้ คณะรัฐมนตรี ชี้แจงเหตุผล ความจำเป็น และเป้าหมายของการใช้งบประมาณในทุกภารกิจต่อสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรและประชาชน

น.ส.รัชดา ธนาดิเรก โฆษกประจำสำนักนายกรัฐมนตรี ระบุว่า “ร่างงบประมาณปี 2570 จัดทำขึ้นภายใต้ข้อจำกัดด้านการคลังและสถานการณ์เศรษฐกิจโลกที่ยังมีความไม่แน่นอน จึงมุ่งตอบโจทย์ทั้งการดูแลประชาชนในระยะสั้น และการลงทุนเพื่อเพิ่มศักยภาพการแข่งขันของประเทศในระยะยาว”

คำอธิบายดังกล่าวสะท้อนให้เห็นว่า…รัฐบาลพยายามวางตำแหน่งของงบประมาณฉบับนี้ให้เป็น “งบลงทุนเพื่ออนาคต” มากกว่าจะเป็นเพียงงบรายจ่ายประจำของภาครัฐ

เกมใหม่ของเศรษฐกิจไทย :

ในช่วงเวลาเดียวกัน รัฐบาลได้เร่งประชาสัมพันธ์นโยบาย “Thailand 365 Days” โดยชูข้อมูลว่า…ประเทศไทยยังคงเป็นจุดหมายปลายทางยอดนิยมของนักท่องเที่ยวเอเชีย

พร้อมประกาศ “เดินหน้า” ยกระดับการท่องเที่ยวผ่านการเชื่อมโยงกับสินค้า GI อาหาร วัฒนธรรม ประเพณี และอัตลักษณ์ท้องถิ่น เพื่อเพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจและกระจายรายได้สู่ชุมชน

นอกจากนี้ รัฐบาลยังประกาศเดินหน้าพัฒนาโครงสร้างพื้นฐาน ระบบคมนาคม ความปลอดภัย และการจัดกิจกรรมตลอดทั้งปี ภายใต้กรอบ Thailand Green Tourism Plan 2030 เพื่อผลักดันประเทศไทยสู่มาตรฐานการท่องเที่ยวอย่างยั่งยืนในระดับโลก

หากพิจารณา 2 ข่าวร่วมกัน จะพบว่า…นี่อาจไม่ใช่เพียงการประชาสัมพันธ์นโยบายท่องเที่ยว หากแต่เป็นการสื่อสาร “ยุทธศาสตร์เศรษฐกิจ” ที่ใช้งบประมาณเป็นกลไกขับเคลื่อน

เปลี่ยนเกมท่องเที่ยวไทย :

สิ่งที่รัฐบาลกำลังพยายามสื่อสาร ไม่ใช่เพียงการเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยว แต่เป็นการเปลี่ยนแนวคิดจาก “การท่องเที่ยวเชิงปริมาณ” ไปสู่ “การท่องเที่ยวเชิงคุณภาพ”

โดยมุ่งหวังให้เกิดรายได้ต่อหัวที่สูงขึ้น ควบคู่กับการกระจายรายได้สู่เศรษฐกิจฐานราก!!!

การเชื่อมโยงการท่องเที่ยวกับสินค้า GI วิสาหกิจชุมชน อาหาร และวัฒนธรรมท้องถิ่น มันสะท้อนว่า…รัฐบาลต้องการให้รายได้จากการท่องเที่ยวไม่กระจุกตัวอยู่เพียงเมืองหลักหรือผู้ประกอบการรายใหญ่ แต่กระจายลงสู่ชุมชนในวงกว้างมากขึ้น

หากดำเนินการได้จริง! ยุทธศาสตร์นี้ อาจช่วย “ยกระดับ” เศรษฐกิจท้องถิ่น พร้อมสร้างความสามารถในการแข่งขันของประเทศในระยะยาว

คำตอบอยู่ที่ผลลัพธ์ : 

อย่างไรก็ตาม ทุกยุทธศาสตร์ย่อมต้องเผชิญกับบทพิสูจน์??? ดังนั้น คำถามสำคัญไม่ได้อยู่ที่ว่า…งบประมาณจะผ่านความเห็นชอบของรัฐสภาหรือไม่? แต่คือ…

งบประมาณจะถูกใช้ได้อย่างมีประสิทธิภาพเพียงใด?

โครงสร้างพื้นฐานจะแล้วเสร็จตามแผนหรือไม่?

รายได้จะกระจายสู่ชุมชนได้จริงหรือยังคงกระจุกตัวอยู่ในเมืองท่องเที่ยวหลัก?

และ ท่ามกลางความผันผวนของเศรษฐกิจโลก ประเทศไทยควรพึ่งพาการท่องเที่ยวเป็นเครื่องยนต์หลักของเศรษฐกิจมากเพียงใด?

คำถามเหล่านี้ เป็น…โจทย์ใหญ่ที่รัฐบาลจำเป็นต้องตอบด้วย “ผลลัพธ์” มากกว่าคำประกาศนโยบาย!!??

เดิมพันที่ต้องพิสูจน์ :

ท้ายที่สุด! ร่างพระราชบัญญัติงบประมาณปี 2570 อาจไม่ได้เป็นเพียง…กฎหมายการเงินประจำปีของประเทศ หากแต่เป็น “คำประกาศทิศทางเศรษฐกิจ” ที่สะท้อนว่า…รัฐบาลกำลังเลือกใช้การลงทุนด้านโครงสร้างพื้นฐาน การท่องเที่ยวคุณภาพ และการยกระดับเศรษฐกิจชุมชน เป็นหนึ่งในเครื่องยนต์สำคัญของการขับเคลื่อนประเทศไทยในทศวรรษหน้า

แต่ความสำเร็จของยุทธศาสตร์นี้ จะไม่ได้วัดจากจำนวนแคมเปญหรือเม็ดเงินงบประมาณ หากจะวัดจากผลลัพธ์ที่ประชาชนสัมผัสได้จริง ทั้งรายได้ที่เพิ่มขึ้น คุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น การกระจายโอกาสทางเศรษฐกิจอย่างทั่วถึง และความสามารถในการแข่งขันของประเทศที่เติบโตอย่างมั่นคงและยั่งยืน

เพราะท้ายที่สุดแล้ว “งบประมาณ” ไม่ใช่เพียงตัวเลขในเอกสารของรัฐ หากแต่คือ…คำมั่นสัญญาที่รัฐบาลให้ไว้กับประชาชน และประชาชนย่อมมีสิทธิ์ติดตาม ตรวจสอบ

และประเมินว่า…สัญญานั้นจะกลายเป็นความจริงได้มากน้อยเพียงใด???.