(1.26 ล้านเสียง! เลือกตั้งล่วงหน้า กับ ‘สัญญาณการเมือง’ ที่ยังไม่ปิดดีล)

กกต.เผยยอดผู้ลงทะเบียนเลือกตั้งล่วงหน้าและนอกราชอาณาจักรทะลุ 1.26 ล้านคน ตัวเลขที่สะท้อนความตื่นตัวของประชาชน ควบคู่กับความลังเลทางการเมือง ท่ามกลางสนามเลือกตั้ง 2569 ที่ผลโพลยังไม่นิ่ง และเกมอำนาจยังเปิดกว้าง สะท้อนภาพที่ว่า…คนไทยยังตัดสินใจได้จนถึงวินาทีสุดท้ายว่าจะเลือกใคร???

การที่ คณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) ได้ประกาศตัวเลข ผู้ลงทะเบียนขอใช้สิทธิเลือกตั้งล่วงหน้า นอกเขตเลือกตั้ง และนอกราชอาณาจักร รวมกว่า 1,264,103 คน ในช่วงเวลาเพียง 15 วันของการเปิดรับลงทะเบียน (20 ธ.ค.2568 – 3 ม.ค.2569) อาจดูเป็นเพียง…ข้อมูลเชิงเทคนิคของกระบวนการเลือกตั้ง

หากแต่เมื่อพิจารณาใน บริบททางการเมือง ที่กำลังเข้าสู่ช่วง “โค้งสุดท้าย” แล้วล่ะก็ ตัวเลขดังกล่าว…กำลังทำหน้าที่เป็น “สัญญาณทางการเมือง” ที่สำคัญยิ่งกว่าสิ่งที่คนไทยได้เห็นอย่างมีนัยสำคัญ???

ในเชิงรูปธรรม ตัวเลขผู้ลงทะเบียนล่วงหน้ากว่า 1.26 ล้านคน ไม่ได้กระจายตัวอย่างสมดุล หากแต่กระจุกตัวอยู่ในกลุ่มผู้ขอใช้สิทธินอกเขตเลือกตั้งเป็นหลัก

ขณะที่ ผู้ลงทะเบียนในเขตเลือกตั้งจริง มีเพียงหลักพัน สะท้อนให้เห็นอย่างชัดเจนว่า กลไกเลือกตั้งล่วงหน้ากำลังถูกใช้โดยประชาชนกลุ่มที่มีวิถีชีวิตเคลื่อนย้ายสูง ทั้งแรงงานในเมืองใหญ่ ผู้ทำงานข้ามจังหวัด และคนไทยในต่างประเทศ

มากกว่า…ฐานผู้มีสิทธิแบบดั้งเดิมที่ผูกโยงกับทะเบียนบ้าน

ภาพดังกล่าวสอดคล้องกับ ผลสำรวจความคิดเห็น (โพล) จากหลายสำนักในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ซึ่งชี้ตรงกันว่า ประชาชนจำนวนไม่น้อยยังไม่ตัดสินใจเลือกพรรคหรือผู้สมัครอย่างชัดเจน แม้จะมีสัดส่วนราว 60% ที่ระบุว่ามีแนวโน้มในใจแล้ว

แต่ก็ยัง มีอีกประมาณ 40% ที่ยอมรับว่ายังลังเล และพร้อมจะ “เปลี่ยนใจ” ได้ตามสถานการณ์ทางการเมืองในช่วง “โค้งสุดท้าย!!??”

ตัวเลขเลือกตั้งล่วงหน้า…จึงไม่อาจอ่านได้ว่าเป็น “คะแนนที่ถูกล็อกไว้ล่วงหน้า” หากแต่ควรถูกทำความเข้าใจในฐานะ พฤติกรรมทางการเมืองของประชาชนที่พยายามบริหารความไม่แน่นอนด้วยการ “จองสิทธิ” เอาไว้ก่อน

ในบริบทนี้ การเลือกตั้งล่วงหน้าไม่ได้เป็นเพียงเครื่องมืออำนวยความสะดวกทางกายภาพ แต่กำลังสะท้อนการเปลี่ยนผ่านของวัฒนธรรมทางการเมือง!!!

จากการตัดสินใจแบบวันเดียว ไปสู่การตัดสินใจแบบหลายจังหวะ

เมื่อวันลงคะแนนล่วงหน้าและวันเลือกตั้งจริง..ไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาเดียวกัน ประชาชนจำนวนหนึ่งจึงเลือกแยก “การรักษาสิทธิ” ออกจาก “การตัดสินใจขั้นสุดท้าย” ซึ่งอาจเกิดขึ้นใกล้วันเลือกตั้งจริงมากที่สุด

ขณะเดียวกัน สิ่งที่น่าสนใจไม่แพ้ตัวเลขผู้ลงทะเบียน คือ…ท่าทีของพรรคการเมืองใหญ่ที่ต่างเลือกจะไม่แสดงความเห็นเชิงได้เปรียบเสียเปรียบต่อยอดเลือกตั้งล่วงหน้าอย่างเปิดเผย

ความเงียบในลักษณะนี้ สะท้อนการรับรู้ร่วมกันของทุกฝ่าย ว่า…สิทธิที่ถูกลงทะเบียนไว้ล่วงหน้า ยังไม่สามารถแปลความหมายเป็นคะแนนเสียงทางการเมืองได้อย่างปลอดภัย

ภายใต้หลักปฏิบัติของ กกต. ที่ไม่แยกประกาศผลคะแนนเลือกตั้งล่วงหน้าออกจากวันเลือกตั้งจริง เสียงทุกใบจะถูกนับรวมพร้อมกันในวันเดียว ทำให้ตัวเลขล่วงหน้ามีสถานะเป็นเพียง “ข้อมูลเชิงกระบวนการ ไม่ใช่ตัวชี้ขาดเชิงการเมือง”

บทบาทของ กกต.ในห้วงเวลานี้ จึงไม่ได้จำกัดอยู่เพียงการจัดการเลือกตั้งในเชิงเทคนิค แต่ขยายไปสู่การจัดการความคาดหวังของสังคม โดยการสื่อสารย้ำว่า…ผู้ที่ลงทะเบียนเลือกตั้งล่วงหน้ายังสามารถยกเลิกเพื่อกลับไปใช้สิทธิในวันเลือกตั้งจริงได้ และการลงทะเบียนไม่ใช่การผูกมัดทางการเมือง

การสื่อสารในลักษณะนี้ มีนัยสำคัญต่อการรักษาความสงบของสนามเลือกตั้ง และลดโอกาสที่ตัวเลขล่วงหน้าจะถูกนำไปใช้เป็นเครื่องมือทางการเมืองก่อนเวลาอันควร

เมื่อมองใน ภาพรวม ตัวเลข 1.26 ล้านคน จึงไม่ใช่สัญญาณของความมั่นใจทางการเมือง หากแต่เป็นภาพสะท้อนของสังคมที่ยังอยู่ในภาวะรอดูทิศทางสุดท้ายของเกมอำนาจ

การเมืองไทยในปี 2569 จึงยังเป็นสนามที่เปิดกว้าง ทั้งในเชิงการแข่งขันและการตัดสินใจของประชาชน!!!

ความไม่แน่นอนยังดำรงอยู่ และยังไม่มีฝ่ายใดสามารถปิดดีลทางการเมืองได้อย่างเด็ดขาด

ในท้ายที่สุด! การเลือกตั้งล่วงหน้ากำลังทำหน้าที่เป็น “ดัชนีสะท้อนอารมณ์” ทางการเมืองของสังคมมากกว่าจะเป็นคำตอบของผลการเลือกตั้ง

มันบอกเราว่า…ประชาชนจำนวนมากยังคิด ยังชั่งน้ำหนัก และยังไม่ยอมปล่อยสิทธิของตนเองไปก่อนเวลาอันควร

ซึ่งนั่น…อาจเป็นสัญญาณที่สำคัญที่สุด! ของการเลือกตั้งครั้งนี้

เป็นการเลือกตั้งที่ ประชาชนคนไทย…ไม่รีบตัดสินใจ! แต่ก็ไม่ยอม “ถูกตัด” ออกจากเกมการเมือง สรรหา “ผู้นำประเทศ” ในรอบนี้!!!.